Własna firma:

Własna firma: W tym dziale można znaleźć cenne informacje jak prowadzić wlasną działalność gospodorczą i jak ją zarejestrować. Czyli blaski i cienie własnego biznesu. 1. Jak prowadzić działalność w domu: 2. Blaski i cienie własnego biznesu: 3. Jak zarejestrować działalność:

Jak zarejestrować działalność gospodarczą:

Jak zarejestrować działalność gospodarczą:

Kandydat na przedsiębiorcę musi najpierw zdecydować się na wybór formy prawnej, w jakiej będzie prowadził działalność gospodarczą. Od tego wyboru w znacznym stopniu zależy rodzaj i miejsce, w którym trzeba dokonać czynności rejestracyjnych.

Samodzielnie czy w formie spółki:

Poza wytypowaniem rodzaju działalności, który może nam zagwarantować sukces, niezwykle istotny jest wybór formy, w jakiej prowadzić będziemy tę działalność. Przepisy prawne dają tu duże pole do wytypowania interesującej nas formy. Firma może bowiem mieć status osoby fizycznej lub osoby prawnej.

Osoba prawna czy fizyczna:

Osobowość prawną mają wszelkiego rodzaju spółki - od spółki partnerskiej i z ograniczoną odpowiedzialnością poczynając, a na spółce akcyjnej kończąc. Działalność tych spółek uregulowana jest przepisami kodeksu spółek handlowych. Muszą być one zgłaszane do Krajowego Rejestru Przedsiębiorstw w sądzie. Natomiast na gruncie podatkowym ich działalność jest regulowana przez ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych i ustawę o rachunkowości. Spółki prawa handlowego muszą bowiem w większości prowadzić specjalne księgi rachunkowe. W przypadku spółek kapitałowych (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna) zawsze, natomiast w przypadku spółek osobowych (np. spółka jawna oraz partnerska, która jednak w przypadku agentów ubezpieczeniowych nie wchodzi w grę) w przypadku osiągania przychodów przekraczających rocznie równowartość 800 tys. euro (w 2007 roku jest to 3 186 800 zł). Ostateczna decyzja o wyborze jednej ze spółek kwalifikowanych do osób prawnych, jako formy prowadzenia działalności gospodarczej, ma więc spore konsekwencje finansowe w zakresie kosztów prowadzonej działalności. O ile bowiem księgę przychodów i rozchodów można prowadzić bez trudu we własnym zakresie - lub za kilkaset złotych miesięcznie zlecić biuru rachunkowemu - o tyle prowadzenie ksiąg handlowych jest na tyle skomplikowane, że trzeba albo zatrudnić wykwalifikowaną księgową, albo wynająć biuro rachunkowe - za opłatą już zdecydowanie wyższą. Nim dojdziemy do ostatecznych konkluzji w sprawie wyboru formy, w jakiej poprowadzimy działalność, musimy poznać - przynajmniej w podstawowym zakresie - specyfikę funkcjonowania przedsiębiorcy w poszczególnych wariantach prawnych.

Spółka cywilna i spółki handlowe:

Zasady działania spółek w Polsce uregulowane są w dwóch aktach prawnych: spółka cywilna w kodeksie cywilnym, natomiast w kodeksie spółek handlowych pozostałe spółki, czyli: jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjna. Dlatego też te drugie określane są często mianem spółek handlowych. Ponieważ przy tym w Polsce najpopularniejsze są trzy formy działania w spółkach: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka jawna oraz spółka cywilna na nich się skoncentrujemy. Tym bardziej że np. spółka partnerska, która jest bardzo dogodną formą prowadzenia niektórych rodzajów działalności gospodarczej nie jest dostępna dla wszystkich. W przypadku spółki akcyjnej pewną barierą może być to, że minimalny kapitał spółki akcyjnej wynosi 500 000 zł. Oznacza to, że w praktyce osoby planujące działalność o takim rozmiarze zarówno przy zakładaniu firmy, jak i potem przy jej obsłudze finansowo-podatkowej zatrudniają odpowiednich specjalistów. Dlatego szerzej nie omawiamy zasad jej działania w tym poradniku. Pozostaje jeszcze spółka komandytowo-akcyjna, łączy ona cechy spółki komandytowej (odpowiedzialność komplementariusza) z akcyjną (wiarygodność związana z wysokim kapitałem). Takie spółki w Polsce należą jednak wciąż do rzadkości, podobnie zresztą jak spółki komandytowe w czystej postaci.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością:

Jeśli działalność ma być prowadzona na dużą skalę, najlepszą formą dla prowadzenia takiej działalności wydaje się spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. By założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, trzeba zawrzeć umowę. Następnie wspólnicy powinni wnieść wkłady na pokrycie całego kapitału zakładowego, a w razie objęcia udziału za cenę wyższą od wartości nominalnej - także wnieść nadwyżki. Potem trzeba powołać zarząd i radę nadzorczą lub komisję rewizyjną, jeżeli wymaga tego ustawa lub umowa spółki. Na koniec należy dokonać wpisu do rejestru sądowego. Do sądu rejestrowego właściwego ze względu na siedzibę spółki zgłasza ją jej zarząd. Wniosek o wpis spółki do rejestru podpisują wszyscy członkowie zarządu. Opłata za dokonanie wpisu do KRS wynosi 1000 zł.

Jak powstaje spółka cywilna:

Aby powstała spółka cywilna, umowę muszą zawrzeć co najmniej dwie osoby. Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Umowa spółki powinna być stwierdzona pismem. Jeżeli spółka została zawarta na czas nieoznaczony, każdy wspólnik może z niej wystąpić wypowiadając swój udział na trzy miesiące naprzód na koniec roku obrachunkowego. Z ważnych powodów wspólnik może wypowiedzieć swój udział bez zachowania terminów wypowiedzenia, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony. Zastrzeżenie przeciwne jest nieważne. Jeżeli mimo istnienia przewidzianych w umowie powodów rozwiązania spółki trwa ona nadal za zgodą wszystkich wspólników, poczytuje się ją za przedłużoną na czas nieoznaczony. Można zastrzec, że spadkobiercy wspólnika wejdą do spółki na jego miejsce. W wypadku takim powinni oni wskazać spółce jedną osobę, która będzie wykonywała ich prawa. Dopóki to nie nastąpi, pozostali wspólnicy mogą sami podejmować wszelkie czynności w zakresie prowadzenia spraw spółki. Z ważnych powodów każdy wspólnik może żądać rozwiązania spółki przez sąd.

Wkłady wspólników, majątek spółki:

Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Domniemywa się, że wkłady wspólników mają jednakową wartość. Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie. Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku. W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników. Każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Może on bez uprzedniej uchwały wspólników prowadzić sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. Jeżeli jednak przed zakończeniem takiej sprawy chociażby jeden z pozostałych wspólników sprzeciwi się jej prowadzeniu, potrzebna jest uchwała wspólników. Ponadto każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały wspólników wykonać czynność nagłą, której zaniechanie mogłoby narazić spółkę na niepowetowane straty. W braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Wspólnik może żądać podziału i wypłaty zysków dopiero po rozwiązaniu spółki. Jednakże gdy spółka została zawarta na czas dłuższy, wspólnicy mogą żądać podziału i wypłaty zysków z końcem każdego roku obrachunkowego. Wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się w naturze rzeczy, które wniósł do spółki do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w umowie spółki, a w braku takiego oznaczenia - wartość, którą wkład ten miał w chwili wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika. Ponadto wypłaca się występującemu wspólnikowi w pieniądzu taką część wartości wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki. Za zobowiązania spółki wspólnicy odpowiedzialni są solidarnie. Podobnie jak osoby fizyczne prowadzące działalność indywidualnie, tak samo wspólnicy spółek cywilnych odpowiadają w pełni majątkiem za zobowiązania ich przedsiębiorstwa. Tak samo zresztą ta odpowiedzialność dotyczy ich najbliższych i nie tylko majątku obecnego, ale i przyszłego. Pomiędzy odpowiedzialnością wspólnika spółki cywilnej i osoby indywidualnie prowadzącej działalność jest jednak spora różnica. Otóż, osoba indywidualna nie zapłaci nigdy więcej niż wynoszą skutki jej indywidualnych zobowiązań. Natomiast w spółce cywilnej jest to możliwe. Wierzyciel spółki cywilnej może się bowiem zwrócić zarówno do wszystkich, jak i wybranych jej wspólników. Praktycznie nie ma też znaczenia, jaki był wkład i udział wspólnika w spółce. W czasie trwania spółki wierzyciel wspólnika nie może żądać zaspokojenia z jego udziału we wspólnym majątku wspólników ani z udziału w poszczególnych składnikach tego majątku. Każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach. Ustalony w umowie stosunek udziału wspólnika w zyskach odnosi się w razie wątpliwości także do udziału w stratach. Dla osoby rozpoczynającej działalność ważne są koszty, które trzeba ponieść już na wstępie. W tym względzie spółka cywilna ma same atuty. Po pierwsze, nie podlega ona wpisowi do rejestru sądowego, a jedynie osoby tworzące taką spółkę, jako samodzielni przedsiębiorcy, muszą dokonać wpisów do rejestru działalności w gminie. Unikamy więc kosztu w wysokości 1000 zł (wpis w sądzie) na rzecz dwa razy lub inna wielokrotność 100 zł (wpis w gminie).

Źródło infor:

Następna strona>>>